عصر فضا در سال 1957 ميلادي و با پرتاب اولين قمر مصنوعي به فضا آغاز شد. از آن زمان تاكنون، كاوشگرهاي فضايي و فضانوردان بسياري به منظور تحقيق و تفحص در فضا زمين را ترك كرده و عازم فضا شده‌اند. پيشرفت‌هاي به دست آمده در عرصه فضانوردي، زمينه مناسبي را براي طراحي و ساخت سيستم‌هاي هوشمند ناوبري فراهم كرده است كه با استفاده از اين سيستم‌ها مي‌توان يك سفينه فضايي را براي فرود يا رسيدن به مدار مشخصي در اطراف سياره زمين يا ديگر سيارات منظومه شمسي هدايت كرد.

 در كاوشگر فضايي مريخ كه در سال 2003 و به منظور عكسبرداري از سطح اين سياره به فضا ارسال شد از سيستم‌هاي هوشمند ناوبري براي تعيين مسير حركت اين كاوشگر از سطح زمين به طرف مريخ استفاده شد. جالب است بدانيد كه در اين ماموريت فضايي كه يكي از مهم‌ترين و پربارترين ماموريت‌هاي آژانس فضايي اروپا در سفر به سياره سرخ بوده است، انرژي لازم براي ارسال كاوشگر و انجام ماموريت‌هاي پيش‌بيني از طريق انرژي خورشيدي تامين شد. در فضاپيماهاي بدون سرنشين مانند قمرهاي مصنوعي كه در اطراف سيارات در حركت هستند، انتقال اطلاعات به سطح زمين به كمك تجهيزات راديويي انجام مي‌شود. محدوده‌اي كه اين كاوشگرها تحت پوشش قرار مي‌دهند با توجه به نوع مداري كه در آن قرار گرفته‌اند، متفاوت خواهد بود. برخي از كاوشگرها مانند آنهايي كه به زهره، مريخ يا ماه فرستاده مي‌شوند در سطح سياره يا قمر مورد نظر فرود خواهند آمد و در حقيقت ماموريت اين كاوشگرها زماني آغاز مي‌شود كه اين كاوشگر به مقصد مورد نظر خود مي‌رسد. در اين موقع همه تجهيزات سيستم‌هاي موجود در اين كاوشگر فعال شده و پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌هاي موجود را به زمين ارسال مي‌كنند تا مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گيرند. پس از اين كه كاوشگر از يك پايگاه فضايي به فضا پرتاب مي‌شود بتدريج از مدار زمين خارج شده و پس از مدت كوتاهي سيستم‌هاي پيشران فعال شده و كاوشگر در يك مسير مشخص در جهت رسيدن به مقصد مورد نظر به حركت درخواهد آمد . در مرحله بعدي صفحات خورشيدي طراحي شده براي تامين انرژي مورد نياز اين كاوشگر از آن خارج شده و باز مي‌شوند تا از اين پس اين كاوشگر بتواند از طريق انرژي ذخيره شده در سلول‌هاي خورشيدي اين صفحات، انرژي مورد نياز خود را تامين كند. همزمان اين كاوشگر براي اطمينان از عملكرد درست سيستم‌هاي مختلف موجود علائمي را به طرف زمين ارسال مي‌كند. در سومين مرحله پس از ارسال كاوشگر به فضا، سفر به مريخ آغاز خواهد شد كه حدود 7 ماه به طول خواهد انجاميد. در اين مدت كاوشگر از طريق مركز كنترل اين ماموريت فضايي تحت نظر قرار مي‌گيرد و ارتباط بين مركز و كاوشگر به كمك سيستم‌هاي راديويي برقرار خواهد بود و به منظور جلوگيري از برخورد اين كاوشگر با سطح مريخ در هر لحظه كاوشگر مسير حركت خود را اصلاح مي‌كند. زماني كه كاوشگر در بيشترين ارتفاع در مسير حركت خود به دور مريخ قرار مي‌گيرد، انتقال اطلاعات به سطح زمين انجام خواهد شد. در همين هنگام آنتن گيرنده و فرستنده امواج كه از قدرت گيرندگي بسيار بالايي برخوردار است، تغيير جهت داده و به طرف زمين متمايل خواهد شد تا انتقال اطلاعات انجام گيرد.